بنام خداوند بخشنده مهربان - سوگند به اسبان دونده ای که نفسشان به شماره می افتد و سوگند به اسب هايي که در صحنه ی کارزار بر اثر برخورد سم هايشان با سنگ ها ،آتش می افروزند . سپس سپيده دمان بر دشمنان حمله آورده و آن ها را در ميان گرد و غباری که بر اثر سم هايشان برانگيخته اند ،به محاصره می گيرند . (عاديات 1-5)

 

نگاه داشتن اسب

نگاه داشتن اسبی که برداشته است:

بسیار اتفاق ما افتد که در گام های تندی مانند چهارنعل و یا تاخت ،اسب زیاده از حد هیجان زده می شود و بنابراین نسبت به سوار خود نا هشیارانه عمل می کند، به ویژه وقتی که سوارکار قصد دارد آن را دوباره آرام کند.اگرچه از نظر تئوری باید بتوان اسب را در هر گامی ، از طریق بر قرار کردن تعادلی ظریف میان دست و پا از حرکت بازایستاند اما در عمل ممکن است شگفت زدگی حیوان باعث شود تا به فرامین سوار خود عمل نکند.بنابراین دستجلو را تا جایی که می توانید کوتاه کنید و با یک دست در حالی که دستجلو را در دست داریدبه گردن اسب بچسبید و از دست دیگر خود برای گرفتن محکم دستجلو استفاده کنید و در دست مخالف بچرخانید و آرام آرام با گرفتن و دادن دستجلوها را بکشید اسب به راحتی به دهنه تکیه می کند و قوی تر عمل می کند.دایره زدن با اسب در این حالت نیز باعث کاهش سرعت اسب می شود.

 

بازی کردن اسب:

بسیاری از اسب ها ار تاخت رفتن لذت می برند و سوار خود را با بالا و پایین پراندن از این موضوع آگاه می کنند.اگر سوار قادر باشد تا در موضع خود بنشیند، این کار اسب لذت بخش و بی ضرر است ولی اگر سوار نتواند خود را در زین نگه دارد،لذت بخش نخواهد بود.در چهار نعل یا تاخت هرگر تماس دستجلو را با دهان قطع نکنید، اگر اسب بازی کرد و یا زیاد از حد هیجان زده شد،حفظ این تماس اهمیت بیشتری پیدا می کند.