بنام خداوند بخشنده مهربان - سوگند به اسبان دونده ای که نفسشان به شماره می افتد و سوگند به اسب هايي که در صحنه ی کارزار بر اثر برخورد سم هايشان با سنگ ها ،آتش می افروزند . سپس سپيده دمان بر دشمنان حمله آورده و آن ها را در ميان گرد و غباری که بر اثر سم هايشان برانگيخته اند ،به محاصره می گيرند . (عاديات 1-5)

 

چهار نعل

در چهار نعل است که یک سوارکار نو آموز نشاط سواری را تجربه می کند زیرا احساس سرعت و قدرتی  که اسب با هر گام، خود را از جا می کند:همهمه ای وصف ناپذیر درون سوارکار ایجاد می کند.علیرغم سرعت زیاد،سوارکاران چهارنعل را یک حرکت نرم می نگارند.

چهار نعل با دست درست:
اگر شما اسبی را که در یک دایره چهار نعل می رود نگاه کنید،به نظر می رسد هر گام را با دست داخل خود شروع می کند.در حالی که در هر گام دست داخل در واقع آخرین عضوی است که از زمین برداشته می شود ولی به چشم بیننده به نظر می رسد دست داخل شروع کننده حرکت است و این مسئله فقط وقتی صادق است که اسب به دست درست چهار نعل می رود،بنابراین هرگاه در جهتی چهار نعل می روید، برای مثال به راست حرکت می کنید،دست داخل اسب دست شروع کننده به نظر می رسد و هرگاه به دست چپ حرکت می کنید دست چپ اسب باید به عنوان دست شروع کننده دیده شود.
برای صدور فرمان چهار نعل به دست چپ،شما باید پای داخل را روی تنگ اثر دهید و در همین زمان دست چپ را کمی باز کنید تا اسب را به سمت چپ متمایل سازید و فقط برای آرام کردن سرعت اسب کمی از دست راست کمک به گیرید.
برای چهار نعل به دست راست ، تمامی اثرها معکوس می شوند:پای راست بر روی تنگ و پای چپ پشت تنگ و دست راست برای چرخش اسب به سمت  راست کمی باز می شود.


چهار نعل با نشست رو به جلو
با برداشتن وزن از روی زین، سوارکار می تواند اسب را برای راحت کردن پشت خود و برداشتن گام هایی زنده و فعال تشویق کند.این حرکت غالبا در چهار نعل در صحرا و گشت اجرا شده و بنابراین به اسب اجازه داده می شود بدون زحمت در زیر سوار خود حرکت کند.در جلسات تمرینی لازم است سوار وزن خود را از روی زین بردارد تا اسب احساس راحتی کند و از پشت خود بیشتر استفاده نماید.این حرکت بیشتر در مرحله گرم کردن اسب قبل از پرش کاربرد دارد که به نام چهار نعل با نشست رو به جلو معروف است.