بنام خداوند بخشنده مهربان - سوگند به اسبان دونده ای که نفسشان به شماره می افتد و سوگند به اسب هايي که در صحنه ی کارزار بر اثر برخورد سم هايشان با سنگ ها ،آتش می افروزند . سپس سپيده دمان بر دشمنان حمله آورده و آن ها را در ميان گرد و غباری که بر اثر سم هايشان برانگيخته اند ،به محاصره می گيرند . (عاديات 1-5)

 

لباس و تجهیزات سوارکاری

کلاه ایمنی:

یکی از تجهیزاتی که یک سوار کار الزاما باید آن را تهیه نماید،کلاه ایمنی مخصوص سوار کاری است.در صورت بروز هرگونه حادثه ای در حین سواری اگر کلاه به سر داشته باشید به ضرورت وجود این وسیله پی می برید و رویای پیچیدن باد در مو های خود در هنگام چهار نعل را به سادگی کنار می گذارید به خصوص که امروزه طرح های کلاه های سوارکاری بسیار متنوع و زیبا شده است.کلاه های سوارکاری حتما باید با بندهای کناری بر روی سر محکم شوند تا امنیت کافی را تامین کنند.

کلاه های ایمنی در طرح های مختلف در بازار عرضه می شوند.مثلا کلاه درساژ شکل کلاه های مخملی  را دارد و کلاه های کورس و کراس کانتری شکل کلاه موتور سواری را به خود گرفته اند.اما انواع کاربردی  آنها وزن کمتری دارند و دارای هواکش هایی هستندکه از عرق کردن سر سوارکار جلوگیری می کنند.در هر مرحله از سواری که هستید و یا در هر شاخه ای از ورزش های سواره که سواری می کنید ، استفاده از کلاهی مهم است که از نظر ایمنی دارای بالاترین استاندارد هست.در بیشتر مراکز سوارکاری استفاده از کلاه ایمنی در هنگام سوارکاری الزامی است.کلاه ایمنی در طول سواری یک بار تنظیم می شود و بر روی سر قرار می گیرد.

کلاه های اسب دوانی می تواند یا صرفا ساده به سر گذاشته شوند و یا یک روکش پارچه ای بر روی آنها کشیده شود.روکش های سرمه ای یا مشکی در درساژ یا پرش و روکش رنگی متناسب با پیراهن سوارکار در مسابقات اسب دوانی و یا صحرایی به کار می روند.

 

چکمه سواری:

از نقطه نظر ایمنی، بعد از کلاه، چکمه به عنوان مهم ترین ابزار شناخته می شود.نیم چکمه با چکمه فرق چندانی ندارد فقط باید مخصوص سواری باشد تا به خاطر پهن بودن در آهن رکاب گیر نکند و ضمنا پاشنه کوچکی داشته باشد تا اگر پای سوارکار در رکاب لیز خورد و به جلو رفت،در ناحیه پاشنه گیر کند.

انواع مختلفی از چکمه ها و نیم چکمه ها وجود دارند که البته تمام آنها در مسابقات پذیرفته نمی شود.اما بهترین چکمه نوع بلند آن است که از جنس چرم یا لاستیک باشد. 

 

دستکش:

بیشتر سوارکاران به استفاده از دستکش تمایل نشان می دهند.فقط کف دستکش ها نباید سر باشد.

 

شلوار سواری:

برای راحتی سوارکاران، شلوارهای مخصوص سوارکاری طراحی شده است.شلوار های ضخیم ممکن است که بر روی پوست کشیده شوند و پاها را ضخم کنند.همین طور شلوارهای نازک ممکن است باعث ساییدگی ران و ساق ها شوند.شلوارهای مخصوص سوارکاری در انواع و الوان مختلف در دسترس می باشد که می توان در مسابقات و تمرین از آنها استفاده کرد.

 

 چپس:

اگر نیم چمکه می پوشید، به شما توصیه می کنیم از شلوارهای مخصوص که به صورت چپس کامل و یا نیم چپس(گتر)در شکل ها و جنس های مختلف طراحی شده اند استفاده نمایید.گترهای که از زیر زانو به وسیله سگک یا زیپ به دور ساق بسته می شوند،از سایش بند رکاب به ساق ها جلوگیری می کنند.چپس ها همان شلوارهایی هستند که کابوی ها از آنها استفاده می کنند و سراسر پاها را می پوشانند و با کمر بندی بر روی کمر بسته می شوند که ضمن حفاظت از پاها ، آنها را گرم نگه می دارد.

 

جلیقه های محافظ:

این جلیقه ها برای محافظت از بدن ورزشکار در بسیاری از رشته های ورزشی ، اعم از اسب دوانی و مسابقات صحرایی سوارکاری ، کاربرد دارند.این جلیقه ها از جنس نرم و سبک ساخته شده اند تا ورزشکار بتواند به راحتی نفس بکشد و هر ساله در طرح های بهتر و جدیدتری بهبه بازار عرضه می شود و میتوان آنها را زیر یا حتی روی لباس خود پوشید. جلیقه های که می توان آنها را روی لباس معمولی به تن کرد در رنگ های مختلف یافت می شود و بهتر است تنها در هنگام پرش و یا مسابقات از آنها استفاده نشود، بلکه همیشه در سواری آن را به تن داشت.

 

بند گردنی: 

در نهایت، یک ابزار کوچکی که به ابزار ایمنی سوارکار اضافه می گردد، بند گردنی است که به گردن اسب بسته می شود.بند گردنی تسمه چرمی است  که می توان به جای آن حتی از یک بند رکاب کهنه هم استفاده کرد و به دور گردن اسب انداخت تا اگر تعادل شما بر هم خورد آن را با دست خود بگیرید.بند گردنی باعث می شود  شما روی اسب  و در پرش از روی زین پرت نشوید.این بند غالبا از افتادن سوار از اسب جلوگیری می کند و ضمنا در هنگام حادثه باعث می شود حداقل ضربات به دهان اسب وارد شود.