بنام خداوند بخشنده مهربان - سوگند به اسبان دونده ای که نفسشان به شماره می افتد و سوگند به اسب هايي که در صحنه ی کارزار بر اثر برخورد سم هايشان با سنگ ها ،آتش می افروزند . سپس سپيده دمان بر دشمنان حمله آورده و آن ها را در ميان گرد و غباری که بر اثر سم هايشان برانگيخته اند ،به محاصره می گيرند . (عاديات 1-5)

 

جعبه کمکهای اولیه

فصل 1

جعبه کمک‌های اولیه

در جعبه کمک‌های اولیه باید کلیه وسائل ضروری کار وجود داشته باشد تا در صورت بروز حادثه بتوان بلافاصله از آنها کمک گرفت. همیشه یک جعبه کمک‌های اولیه در محوطه اصطبل داشته باشید. علاوه بر آن یک جعبه کوچک کمک‌های اولیه هم هنگام گشت طولانی مدت با خود ببرید زیرا ممکن است مایل‌ها از اصطبل فاصله بگیرید و در آنجا اسب زخمی شود و نیاز به وسائل اولیه برای پانسمان پیدا کنید. یک جعبه سوم هم باید در تریلر حمل اسب داشته باشید. پس حالت ایده ال وجود 3 جعبه کمک اولیه است که ذکر شد.

 بهتر است که یک کیت بسیار کوچک از این وسایل هم در جیب یا متصل به کمربندتان باشد تادر هنگام سواری در خارج از محوطه در دسترس باشد. نکته مهمی که باید بدانید اینست که جعبه کمک‌های اولیه تنها برای کمک‌های اولیه است و در مورد زخم‌های بزرگ و بیماری‌های التهابی اسب کاربردی ندارد و در این موارد نیاز به کمک‌های تخصصی و دامپزشک است. معنی کیت کمک‌های اولیه این نیست که دیگر نیازی به دامپزشک ندارید، بلکه این جعبه فقط تا قبل از ورود دامپزشک به اسب کمک می‌کند. در این فصل در مورد ابزار مختلفی که باید در یک جعبه کمک‌های اولیه باشد، بحث شده است و به شما در انتخاب نوع وسیله مورد نیاز در هنگام حادثه کمک می‌کند.

ماده ضد عفونی کننده

نقش ماده ضدعفونی کننده، پاک کردن زخم‌ها از کثافت است. از طرفی دیگر در صورتیکه برای شستن زخم آب پاکیزه در دسترس نداشته باشید و مجبور به شستن با آب آلوده باشید، ماده ضدعفونی کننده این اطمینان خاطر را به شما می‌دهد که زخم در اثر آلودگی آب، دچار آلودگی ثانویه نمی‌شود.

دانستن این نکته هم حائز اهمیت است که آب محوطه اصطبل یا آبی که برای آبیاری مزرعه استفاده می‌شود از چاه و تالاب تأمین می‌گردد که احتمال آلودگی آن زیاد است. از این رو وجود قرص‌های استریل کننده آب در جعبه کمک‌های اولیه مفید است. این قرص‌ها کوچک و سبکند. کارخانه تولید کننده مواد ضدعفونی کنند باید در فرمول خود موازانه‌ای را رعایت کند تا این ماده قدرت کافی برای از بین بردن باکتری‌ها و ویروس‌های احتمالی را داشته باشد و از طرف دیگر غلظت آن به حدی زیاد نباشد که سوزش آور بوده و بافت مربوطه را از ببرد.

وجه اختلاف مواد ضدعفونی کننده با آنتی بیوتیک‌ها هم همین جاست. زیرا آنتی بیوتیک‌ها مستقیماً روی باکتری‌ها اثر گذاشته و بدون تأثیر گذاری روی بافت‌های اطراف آنها را از بین می‌برند.

ولی مواد ضدعفونی کننده، کلیه بافت‌های اطراف را هم صدمه زده و از بین می‌برند. همیشه این را به خاطر داشته باشید که هیچگاه بخاطر کثیف بودن زخم، نباید از غلظت بیش از دستورالعمل ماده ضدعفونی کننده استفاده کنید. چون محلول قویتر، قدرت باکتری کشی بیشتری ندارد و فقط منجر به سوزش بافت آسیب دیده شده و در نتیجه التیام زخم خیلی کندتر و بطئی تر از حالت معمول صورت خواهد گرفت. 

ذکر این نکته مهم است که بسیاری از مواد ضدعفونی کننده توسط مواد شیمایی، غیر فعال می‌شوند. این بدین معنی است که اگر ماده مورد نظر را در یک سطل آلوده بریزید، به راحتی غیر فعال می‌شود و هیچ تأثیری بر زخم نخواهد داشت. رقیق کردن ماده با آب آلوده هم همین نتیجه را دربر دارد. مضاف بر اینکه با شستن زخم با این محلول تهیه شده، آلودگی بیشتر می‌شود پس بهتر است آبی که مورد استفاده قرار می‌دهید تازه و صاف شده باشد.

سوابهای پوستی

جراحان دامپزشک اغلب هنگام تمیز کردن پوست قبل از تزریق، یا هنگام پاک کردن ناحیه اطراف زخم از سواب‌هایی آغشته به ماده ضدعفونی کننده استفاده می‌کنند. این سواب‌ها معمولاً در لفاف‌های کاغذی کوچک و یا به صورت پیچیده در بسته‌های مخصوص موجودند که بدین صورت از تبخیر ماده ضدعفونی کننده آن جلوگیری می‌شود. کاربرد اصلی این سواب‌های آماده این است که شما دیگر نیازی به تهیه آب تمیز برای پاک کردن زخم نخواهید داشت.

مواد پاک کننده

در سال‌های اخیر استفاده از مواد پاک کننده در رشته دامپزشکی هم منداول شده است. ترکیب این مواد مشتمل بر اسیدهای مالیک، بنزوئیک و سالسیلیک بوده و نقش آنها در سست کردن و برداشتن بافت مرده از زخم است. آنها همچنین دارای خواص ضد باکتریایی هستند. این مواد به دو شکل کرم و مایع موجودند و از مزایای آنها می‌توان تأثیرگذاری خوب، ارزان بودن و عدم آلودگی زخم‌ها هنگام مصرف را نام برد.

پودرها و پمادهای زخم

پس از پاکسازی زخم، باید از یکی از اشکال پماد و یا پودرهایی که از عفونت‌های مجدد زخم پیشگیری می‌کنند استفاده نمود. شما باید از خاصیت اشکال مختلف داروها آگاه باشید. پمادها دارای طبیعت چرب هستند و در قیاس با کرم‌ها باید بگویم که این مواد بلافاصله جذب نمی‌شوند و باید آنها را بیش از کرم‌ها پخش کرد، از طرفی دیگر آنها نسبت به آب مقاومند و بلافاصله توسط باران و یا در تماس با علف‌های مرطوب از روی پوست شسته نمی‌شوند. نکته حائز اهمیت آن است که پمادهای دارای طبیعت چرب و روغنی را نباید برای زخم‌های تازه بکار برد.

زیرا هنگام بخیه زدن زخم ابتدا باید تمام محوطه چرب شده را پاک کرد که کار بسیار دشواری است. کرم‌هایی که بر روی زخم‌ها استفاده می‌شوند قابل حل شدن در آبند و قدرت نفوذ راحت و سریع در پوست دارند، اما از طرفی هم آب باران و یا تراوش مایع بافتی زخم نیز موجب شسته شدن و خارج شدن ماده فعال این کرم‌ها می‌شود. پودرهای زخمی کاربرد بیشتری نسبت به پمادها و کرم‌ها دارند. بدین علت که بدون نیاز به دست زدن و لمس کردن اسب می‌توان از آنها استفاده کرد. زیرا گاهی زخم‌ها وسیع و دردناک‌اند و لمس کردن آن هنگام استفاده از دارو می‌تواند موجب آسیب دیدن اسب شود. برخی اسب‌ها هم مانع مالیدن کرم و پماد می‌شوند ولی در مورد پاشیدن پودر ممانعتی به عمل نمی‌آورند. ولی یکی از عیوب پودرها آن است که خشکند و این بدین معنی است که اجزاء فعال آن به هیچ وجه از سطح پوست جذب نمی‌شوند. و تنها در ناحیه‌ای از زخم که باز است و در مجاورت دارو قرار دارد موثر است.

بدین ترتیب پاشیدن قشر ضخیمی از پودر بر روی زخم تأثیر بیشتری از قشر نازک آن ندارد. در مورد طرز استفاده از پودر باید متذکر شد که پاشیدن قشر نازکی از پودر چندین بار در روز بهتر از پاشیدن قشر ضخیمی از آن یکبار در روز است. مصرف لایه شخیم پودر می‌تواند موجب مشکلاتی شود. به عنوان مثال مایعی که از زخم خارج می‌شود جذب مقدار زیاد پودر شده و موجب تشکیل نوعی خمیر می‌شود. در این حالت ممکن است لایه خارجی زخم خشک به نظر آید ولی لایه بعدی که روی زخم است مرطوب و چرکی است. برای اطمینان از اینکه این مسئله اتفاق نیفتاده می‌توان پودر را به طور کامل از روی زخم پاک کرد و بعد از دو سه روز دوباره شروع به استفاده از پودر به صورت لایه نازک نمود. از اسپری‌ها هم می‌تواند برای زخم‌ها استفاده کرد. از مزیت آنها این است که در هنگام مصرف آنها، نیازی به لمس کردن زخم نیست ولی متأسفانه اسب‌ها به دلیل تشخیص صدای آن از آنها متنفرند. مشکل دیگری که استفاده از اسپری دارد آن است که هنگام پاشیده شدن بر روی پوست، سرد بوده و این سردی ناگهانی در ناحیه دردناک زخم، به همراه صدای عجیب آن موجب انزجار اسب‌ها می‌گردد. البته می‌توان برای جلوگیری از تشخیص صدای آن توسط حیوان قبل از اسپری کردن مقداری پنبه در داخل گوش‌های اسب قرار داد و واکنش او را نسبت به این عمل عوض کرد.

مسئله مهمی که کارخانجات تولید اسپری باید روی قوطی تولیداتشان متذکر شوند آن است که اسپری باید از فاصله 12 الی 18 اینچی از پوست پاشیده شود. ولی متأسفانه بسیاری از مردم به اشتباه آنها را از فاصله 3-2 اینچی پوست اسپری می‌کنند. درست است که با پاشیدن اسپری از فاصله دورتر سطح بیشتری از پوست به ماده آغشته می‌شود اما در این حالت می‌توان تمرکز بیشتری روی ناحیه داشت. در دستورالعمل استفاده از اسپری‌ها یادآور شده که قبل از مصرف، آنها را به خوبی تکان دهید. اگر این کار را نکنید نیمه اولی که اسپری می‌شود حاوی غلظت ضعیفی از ماده است و نیمه دوم حاوی غلظت بسیار بالائی از ماده مورد مصرف است. 

ذرات معلق درون اسپری پس از مصرف، در دهانه اسپری باقی می‌ماند و خشک می‌شود از این رو احتمال مسدود شدن دهانه اسپری زیاد است. پس توجه داشته باشید که پس از مصرف اسپری، دهانه آن را به خوبی تمیز کنید. حال به بحث در مورد داروهایی که برای زخم‌های جلدی مفیدند می‌پردازیم. همیشه انتخاب اول ما بین مواد ضدعفونی کننده و آنتی بیوتیک‌ها است. تهیه مواد ضدعفونی کننده راحت تر از آنتی بیوتیک‌ها است زیرا این مواد همه جا فروخته می‌شود ولی آنتی بیوتیک‌ها را فقط از دامپزشکان می‌توان تهیه کرد.

آنتی بیوتیک‌ها نسبت به مواد ضدعفونی کننده برتری دارند زیرا از یک طرف باکتری‌های آلوده کننده زخم را از بین می‌برند و از طرفی دیگر آسیبی هم به بافت‌های زخم نمی‌زنند. ولی تشخیص مصرف نوع اسپری یا نوع پودری یا کرمی آن بستگی به نظر دامپزشک دارد. آنتی بیوتیک‌های متنوعی برای زخم‌ها وجود دارند. نئمایسین بیشتر به صورت کرم می‌باشد و تتراسایکلین به صورت ذرات فعال در اسپری آبی رنگ است. علت رنگ آبی اسپری، ترکیبات افزودنی آن است. از مزایای دیگر اسپری‌ها آن است که تمامی آنها رنگی بوده و موجب رنگی شدن زخم می‌گردند.

پودرهای مورد مصرف برای زخم‌ها اکثراً از خانواده سولفانامیدها هستند. زیرا این مواد نسبت به آنتی بیوتیک‌های دیگر، بسیار پایدارترند و می‌توانند در شرایط حرارتی متنوع ویژگی خود را حفظ کنند. نکته قابل توجه اینکه، کلیه محصولات آنتی بیوتیکی دارای زمان انقضاء هستند، از این رو باید به طور دائم در جعبه کمک‌های اولیه خود تاریخ مصرف داروها را کنترل نمائید.

مواد دور نگهدارنده حشرات

شاید بسیاری از مردم از خود سوال کنند که وجود این مواد چه کاربردی می‌تواند در جعبه کمک‌های اولیه داشته باشد. ولی به دو دلیل وجود آنها ضروری است اول اینکه ممکن است اسب شما مبتلا به عارضه سوئیت ایچ باشد و مجبور به سائیدن خود به اطراف شود. شما با استفاده از این دارو مانع خارش او خواهید شد. دوم اینکه حشرات اغلب به سمت زخم باز جلب می‌شوند و هنگامی که روی آن می‌نشینند موجب سوزش زخم شده و اسب را تحریک به خارش و سائیدن ناحیه مربوطه می‌کنند. دیگر اینکه حشرات ممکن است روی زخم تخمگذاری کرده و موجب تورم ناحیه گردند. برخی از پودرهای مورد استفاده برای زخم‌ها حاوی مواد دور نگهدارنده حشراتند و بدین ترتیب مصرف آنها در طول ماه‌های تابستان مفید است.

پانسمانهای زخم

به دلائل مختلفی ممکن است یک زخم نیاز به پوشاندن داشته باشد نکته مهم در اینجا این است که برای پوشاندن زخم باید از پانسمانی استفاده کنید که به زخم نچسبد. به عنوان مثال اگر بانداژ درست روی زخم بسته شده باشد هنگام برداشتن آن ناخواسته لخته ایجاد شده روی زخم با بانداژ کنده می‌شود که این کار برای حیوان بسیار دردناک است و پس از آن اغلب خونریزی دوباره شروع می‌شود. یکی از انواع پانسمان‌هایی که مصرف آن رایج است پانسمان نچسبی می‌باشد که متشکل از گاز آغشته به پماد آنتی بیوتیک است.

با مصرف اینگونه پانسمان‌ها با یک تیر دو نشان می‌زنیم. اول آنکه بانداژ به زخم نمی‌چسبد، دوم اینکه با آزاد کردن آنتی بیوتیک خود در زخم، در کنترل عفونت‌ها کمک می‌نماید. این پانسمان‌ها به صورت بسته بندی‌های مربع شکل است که جای بسیار کمی از جعبه کمک‌های اولیه را اشغال نموده و وزن بسیار کمی دارد. یکی دیگر از انواع پانسمان‌های کاربردی و خوب، ملولین است که حاوی یک دیواره پلی تنی مخصوص است که به زخم نمی‌چسبد و اجازه عبور مایع را از دیواره خود می‌دهد. در پشت این دیواره، لایه‌ای از کتان چسبانده شده که هرگونه مایعی را که از عرض دیواره عبور می‌کند را جذب خود می‌نماید.

بسیاری از مردم وسوسه می‌شوند که ملولین را از سمت لایه کتانی روی زخم بگذارند که این کار بسیار اشتباهی است. از پانسمان ملولین برای کنترل عفونت استفاده نمی‌شود بلکه موثرترین نقش آن تهیه شرایط ایده آل برای رشد پوست است، که آن را از طریق مرطوب نگه داشتن تدریجی زخم اعمال می‌کند. یکی دیگر از انواع پانسمان ها، گرانوفلکس است. که ویژگی آن التیام سریع زخم است، که متشکل از یک لایه نازک گرانولی احاطه شده با نوعی ژلاتین می‌باشد. این پانسمان به صورت قالب زخم درآمده و به مدت چند روز بدون تغییر در آن می‌ماند. ترشحات زخم توسط لایه ژلاتین جذب می‌شود و به حالت چسبنده درمی آید. زخم‌هایی که با گرانوفلکس پانسمان شده‌اند در ابتدا ممکن است کثیف به نظر برسند ولی پس از برداشتن و پاک کردن آن می‌بینید که زخم چقدر تمیز و خشک است.

پنبه

اکثر مردم در جعبه کمک‌های اولیه پنبه دارند ولی موارد استفاده صحیح آن را نمی‌دانند. مردم فکر می‌کنند که پنبه یک جاذب رطوبتی خوبی برای زخم‌ها است ولی اینگونه نیست چون الیاف آن در آب از هم جدا می‌شود. همچنین در زیر بانداژ هم نباید از آن استفاده کرد چون تمام رطوبت را به خود جذب می‌کند و هنگام برداشتن آن کرک‌های خود را بر روی زخم باقی می‌گذارد و از هم گسسته می‌شود. با این حال در تمام جعبه‌های کمک‌های اولیه تان باید حداقل دو بسته یا ترجیحاً سه بسته پنبه 500 گرمی موجود می‌باشد. چون در مواردی که احتمال شکستن استخوان پا وجود دارد، وجود نوار پنبه‌ای برای بستن عضو ضروری است.

نوارها را به دور پای صدمه دیده محکم بسته و کل این پانسمان را توسط بانداژی محکم می‌پوشانند. این حجم پنبه و طریقه محکم بستن آن به دور پا عواملی هستند که موجب بی حرکت شدن عضو و استخوان مربوطه آن می‌گردند. هیچ گاه و به هیچ دلیل وسوسه نشوید که این پانسمان را باز کنید که مقداری پنبه از آن بردارید چون اگر این کار را کردید دیگر نمی‌توانید اطمینانی به بی تحرکی عضو مربوطه داشته باشید.

تامپون یا گاز- پنبه

تامپون پنبه ایست که بطور فشرده بین دو لایه گاز دربر گرفته شه و به صورت نوار است که می‌توان آن را بسیار سریع باز کرد و مورد استفاده قرار داد. می‌توان آن را با قیچی برید و به آن شکل داد. مزیت آن بر پنبه این است که از خود کرکی بر روی زخم و دست‌های شخص درمانگر باقی نمی‌گذارد. ولی عیب بزرگی که دارد این است که نمی‌تواند به شکل خوبی در اطراف مفصل‌ها قرار گیرد و شکل مقصل را به خود بگیرد و یا بر خلاف پنبه نمی‌تواند شکل مخروطی پا را به خود بگیرد.

بانداژها

ارزان ترین نوع بانداژ، بانداژ سفید غیر کشی است که بافت درشتی دارد. این نوع بانداژ عملاً کاربردی برای اسب ندارد ولی در جعبه کمک‌های اولیه‌ای که به طور آماده از بیرون می‌خرید یافت می‌گردد که می‌توانید آن را از جعبه خارج کنید. چون این نوع بانداژ قابلیت انعطاف ندارد، از این رو نمی‌توان آن را هنگام استفاده با شکل پای اسب تطبیق داد و نیز نمی‌توان به آن زاویه خاصی داد.

از این رو هنگام بستن به دلیل عدم انعطاف به سرعت پایین می‌آید. بهترین و مناسب ترین بانداز رایج برای اسب ها، بانداژ کرپ است. این محصول از هر دو سمت کش می‌آید و به ما اجازه می‌دهد که انواع شکل‌ها را به آن بدهیم و در عین حال می‌توان آن را محکم بست، در صورت نیاز می‌توان انگشت خود را زیر آن برد معمولاً در انتهای بانداژ کرپ یک سنجاق ایمنی برای نگه داشتن وجود دارد.

برخی از مالکان به این سنجاق خوشبین نیستند و نگرانند زمین بیفتد و مشکلاتی پیش آورد، البته احتمال این مسئله بسیار نادر است ولی اگر شخصی دچار نگرانی است می‌تواند یک بانداژ ثابت روی بانداژ کرپ ببندد. بانداژ کرپ قابل شستشو و استفاده مجدد است ولی با این کار مقداری از خاصیت ارتجاعی آن کاهش می‌یابد.

بانداژهای خود چسب نوع دیگری از بانداژ هستند که قابلیت آنها از روی نامشان پیداست. اینها بانداژهایی هستند که لایه‌های آن به همدیگر می‌چسبد ولی خود بانداژ به پوست و یا چیز دیگر نمی‌چسبد. از مزیت‌های این بانداژ آن است که اگر اسب هنگام بانداژ نمودن تکان سریع خورد و یا لگد انداخت و بانداژ از دست شما خارج شد، به زمین نمی‌افتد و قسمت باز نشده آن در تمام طول اصطبل باز نمی‌شود. بانداژ خود چسب در هنگام مصرف کشیده می‌شود، از این رو شما باید میزان محکم بودن آن را کنترل کنید زیرا با چسبیدن لایه‌های بانداژ بر روی هم نمی‌توان توقع کشش اضافه‌ای داشت.

توجه داشته باشید که اگر پاهای اسب در زیر بانداژ ورم کند بانداژ محکم تر می‌شود. به همین علت باید قبل از بستن، در زیر آن یک لایه گاز- پنبه قرار دهید تا بعد از ورم کردن پا، قابلیت ارتجاع داشته باشد. اگر بانداژ خود چسب را برای پای متورم استفاده می‌کنید بدانید که پس از خوابیدن ورم به دلیل فقدان حالت ارتجاعی باند، پانسمان شل می‌شود. بانداژ خود چسب در قیاس با پانسمان خالی، حفاظت بیشتری از عضو به عمل می‌آورد.

این نوع بانداژها گرانتر از بانداژ کرپ هستند ول یاز طرفی به دلیل آنکه شکل پا را به خوبی به خود می‌گیرند و نیز به دلیل خاصیت خود چسبی نیاز به مراقبت از انتهای باند نیست. به همین دلیل مصرف آنها راحت تر است. این بانداژها مجدداً قابل استفاده هستند اما هنگام باز کردن آنها باید خیلی مراقب بود که پاره نشود. همچنین قابل شستشو بوده ولی هنگام استفاده دوباره متأسفانه قابلیت چسبندگی خود را از دست می‌دهند.

بانداژهای چسبی نوع دیگری از پانسمان‌ها هستند که به آب مقاوم بوده و بسیار بادوامند. آنها خیلی خوب به مو می‌چسبند و پانسمان را محکم بر روی محل نگه می‌دارند. ولی متأسفانه هنگام برداشتن آن موهای پوست کشیده می‌شود و حیوان آزرده می‌گردد. خاصیت چسبندگی بانداژ در حرارت‌های پایین عمل نمی‌کند و باید قبل از استفاده آن، آن را به آرامی گرم کرد.

این کار علی الخصوص باید برای انتهای بانداژ که احتمال پایین افتادن دارد انجام شود. تور مجوف ارتجاعی نوع دیگری از پانسمان است. این نوع تور، پانسمان را به اندازه کافی محکم نگه نمی‌دارد و ارزشی در حفاظت از پای آسیب دیده ندارد، اصولاً بانداژ کردن مفصل پای اسب‌ها به دلیل شکل و میزان متحرک آن کار مشکلی است. زیرا قطر پا در پایین پانسمان از نظر مفصل پا کمتر است.

از این رو شما باید پانسمان را محکم تر ببندید وگرنه پایین می‌آید. برای بانداژ کردن مفصل پانسمان های فشرده تخصصی وجود دارد که با وجود گران بودن، مشکلات ذکر شده بالا را برای ما حل می‌کند. این پانسمان‌ها از جنس لیکرا بوده و شکل و اندازه ویژه هر مفصل را دارا هستند.

ضمادها

در مورد ارزش کاربردی ضمادها بحث‌هایی وجود دارد. تئوری مصرف آنها برگرداندن حرارت به عضو است. این عمل موجب افزایش خون در محل  می‌شود. موادی نظیر کائولین قادرند مایعت حاوی چرک را از زخم خارج کنند، ولی این عمل تنها در ناحیه کوچک زخم است و ماده مربوطه به درون پوست نفوذ نمی‌کند. کائولین را می‌توان در گرما و سرما بکار برد. حرارت این ماده با دمایی بسیار جزئی به سرعت بالا می‌رود، بدین جهت در زمره ضمادهای فوری قرار می‌گیرند.

این نوع ضماد از پوسته نازک پلی تنی تشکیل شده که حاوی کائولین است و به سرعت با غوطه ور شدن در آب گرم، گرم می‌شود. با قرار دادن فویل آلومینیومی در اطراف ضماد کائولین می‌توان به حفظ دمای آن کمک کرد. عیب اصلی کائولین آن است که پاک کردن آن کار مشکلی است و اگر کائولین جدید را بدون پاک کردن کائولین قبلی مجدداً روی زخم گذاشته شود اثر بخش نخواهد بود. انیمالینتکس نوعی دیگر از ضماد است که متشکل از یک گاز- پنبه بوده که با ماده شیمیایی خاصی اشباع شده است. 

این ضماد با غوطه ور شدن در آب گرم فعال می‌شود. ولی برای مقابله با سرما قابلیتی ندارد. استفاده از آن بسیار راحت است زیرا شما فقط باید آن را به دور ناحیه مورد نیاز بپیچانید. فقط هنگام بستن آن توجه کنید که سمت فعال پانسمان، پشت به زخم باشد. هنگامی که این ضماد را از روی زخم بر می‌دارید. در زیر خود توده‌ای ژلاتینی باقی می‌گذارد که باید آن را پاک کرد.

پانسمان سرد

سرما در شرایط مختلفی کاربرد دارد. به این منظور می‌توان بانداژها را قبل از بستن در آب سرد غوطه ور نمود. یا می‌توان از یخ در میان لایه‌های بانداژ استفاده کرد. گاهی در موارد اورژانس از کنسرو نخود فرنگی فریز شده هم می‌توان استفاده نمود. اما بسته‌های قابل ارتجاع مخصوصی وجود دارد که شبیه بسته‌های سرد نگهدارنده غذا در پیک نیک‌ها است. اینها در دمای بسیار پایین فریز می‌شوند و برای مدت طولانی سرمای خود را حفظ می‌کنند. بانداژ بونر هم نوعی بانداژ است که رطوبت را جذب نموده و هنگام یخ زدن آب به اندازه کافی قابلیت ارتجاعی خود را حفظ می‌کند. این نوع بانداژ به دلیل تماس نزدیک با محل آسیب دیده، قابلیت سرد کنندگی بالایی دارد.

قیچیها

در جعبه کمک‌های اولیه باید یک جفت قیچی تیز وجود داشته باشد. نوک این قیچی‌ها باید گرد باشد که در اثر حرکت ناگهانی اسب، ایجاد جراحت نکند.

دماسنج

در جعبه کمک‌های اولیه وجود یک دماسنج ضروری است. اندازه گیری درجه حرارت اسب با قرار دادن دماسنج به مدت یک دقیقه در مقعد انجام می‌پذیرد. دماسنج الکترونیکی، دما را به صورت دیجیتالی می‌خواند، ولی برای خواندن دماسنج معمولی نیاز به تمرین است. نکته مهم اینکه هیچ گاه از اسب بیمار برای تمرین یادگیری استفاده نکنید زیرا دانستن حرارت واقعی اسب در این هنگام بسیار مهم است. درجه حرارت نرمال یک اسب سالم بین 101 تا 5/101 فارنهایت یا 5/38 سانتیگراد می‌باشد.

 

انتخاب با شما است

در جعبه کمک‌های اولیه مخصوص اصطبل چندین نوع بانداژ می‌تواند موجود باشد که انتخاب نوع آن با شما است. مثلاً در مورد بانداژها حضور دو عدد بانداژ کرپ ضروری است ولی از بین انواع دیگر بانداژ می‌توانید به انتخاب خود یک نوع را در جعبه بگذارید، به عنوان مثال بانداژ خود چسب یا بانداژ چسبی ارتجاعی.

می توان دور کننده حشرات، دماسنج و ضمادی که احتیاج به حرارت دارد را از جعبه مربوط به اصطبل حذف نمود. اگر احتمال می‌دهید در خارج اصطبل نیاز به پانسمان سرد شود، باید قبل از رفتن به محل برنامه ریزی شده یک جعبه حاوی پانسمان سرد را هم تهیه نمائید. جعبه‌ای که مخصوص رفتن به گشت است خیلی سبک و ساده تهیه می‌شود و حاوی یک سواب پوستی، یک پانسمان غیر چسبی زخم و یک بانداژ گرپ یا خود چسب می‌باشد. وزن کلی چنین جعبه‌ای تنها 45 گرم است و فضای بسیار کمی را اشغال می‌کند ولی قادر به حل بسیاری از مشکلات جزئی است. در خلال بحث‌های آینده به بررسی مشکلات شایعی که می‌توانند قسمت‌های مختلف بدن اسب را گرفتار کنند می‌پردازیم. در هر مبحثی که از کمک‌های اولیه صحبت به میان آمده، فرض را بر آن می‌گذاریم که یک جعبه کمک‌های اولیه کامل در دسترس شخص است.